|
In augustus 1914 verklaarde
de Amerikaanse regering categorisch dat ze neutraal zou blijven. Toch geraakte
zij drie jaar later, in april 1917, betrokken in de strijd. Daarvoor zijn
verscheidene redenen aan te geven, maar voorop moet worden gesteld dat het de
regering in Washington ernst was met haar neutraliteit. Wilson zelf geloofde
erin en zag er zelfs een middel in om als bemiddelaar op te treden. Maar het
Duitse optreden, m.n. de onbeperkte duikbootoorlog (1 februari 1917), maakte het
Wilson onmogelijk zich afzijdig te houden. Eerst verbrak hij de diplomatieke
betrekkingen en na het bekend worden van het Zimmermann-telegram (een geheime
Duitse belofte van steun aan Mexico om Californië en andere gebieden terug te
krijgen) verklaarde hij op 2 april 1917 Duitsland de oorlog. Er zijn ook andere
verklaringen gegeven voor het deelnemen van de Verenigde Staten aan de oorlog.
Volgens sommige historici maakten de Amerikaanse leningen en munitieleveranties
aan de geallieerden het voor de Verenigde Staten onmogelijk afzijdig te blijven,
daar een verlies van de Entente een te grote schadepost zou hebben betekend. Een
andere verklaring is dat in de kringen rondom Wilson de overtuiging heerste dat
Amerika genoodzaakt was het machtsevenwicht te helpen bewaren en daarom wel
moest strijden tegen Duitsland. Wilson bleef ondanks alles geloven aan een
rechtvaardige vrede, de oorlog ging zijns inziens tegen de Duitse autocratie ‘to
make the world safe for democracy’. Bij de vredesbesprekingen in Parijs met de
Europese realistische politici Clemenceau en Lloyd George was Wilson niet in
staat al zijn dromen te verwezenlijken. Bewust berustte hij in compromissen,
omdat hij geloofde dat in de Volkenbond, zijn grote droom, alle problemen wel
een oplossing zouden vinden. Het punt waar hij op stond, was dat de Volkenbond
onlosmakelijk werd verbonden aan het vredesverdrag. Een meerderheid in de
Amerikaanse Senaat vond echter dat het Volkenbondsverdrag afbreuk deed aan
Amerika's soevereiniteit. Door wederzijdse koppigheid mislukte een compromis.
Wilson werd door een beroerte getroffen en was niet meer in staat leiding te
geven. De Verenigde Staten bleven buiten de Volkenbond en vielen terug in het
oude isolationisme. Het volk, dat genoeg had van het internationale avontuur,
koos bij de verkiezingen van 1920 de Republikein Warren Harding met grote
meerderheid tot president.
|