De naderende recessie in de Verenigde Staten heeft deze week voor de nodige financiële commotie gezorgd. Europese, Aziatische en Amerikaanse beurzen waren in mineur en handelaars spraken zelfs van een minikrach. De Amerikaanse economie heeft weer eens bewezen een niet te onderschatten invloed te hebben op de wereldwijde economie.

Meer nog dan India en China, zo moeten we concluderen. De jarenlange lobby van Europese banken om minder afhankelijk te zijn van hun Amerikaanse collega’s lijkt te zijn mislukt. Telkenmale blijkt de invloed van Amerika op de wereldeconomie groter dan gedacht. Tot groot jolijt van de Amerikanen, die zich wederom gesterkt voelen in hun superieure opvattingen. Hoe catastrofaal de recessie ook wordt, Amerikaanse banken blijven dominant, zelfs voor de Nederlandse consument.

Elke actualiteit wordt door de kandidaten aangegrepen hun kandidatuur te verstevigen. Van de stijgende temperatuur, al dan niet als gevolg van menselijk handelen, tot de naderende economische crisis zijn voer voor de campagneteams. Spindoctors zijn 24/7 actief de actualiteit zo te verdraaien dat alleen hun kandidaat voor een kentering zou kunnen zorgen. Stemt u niet op McCain, dan is de naderende crisis onafwendbaar. En stemt u niet op Clinton, dan kan het zo maar gebeuren dat grote delen van Florida over 5 jaar compleet onder water staan.

De pot verwijt de ketel. Bush is in eerste lijn verantwoordelijk voor het succes van de Amerikaanse economie. Net zo verantwoordelijk als voor de naderende crisis. Maar toch weten de Republikeinen er een prachtige draai aan te geven. Clintons plan de belastingen te verhogen is verkeerd gevallen bij de Republikeinen. “She is so out of step with the American people,” aldus Romney. Giuliani en McCain sluiten zich hier uiteraard graag bij aan. In voorbereiding voor de voorverkiezingen in Florida zijn de messen geslepen. Met geen woord werd gesproken over de Bush-regering, die deze financiële crisis toch al enige tijd aan zagen komen.

Het is een slimme actie van de Republikeinen, die op deze manier de aandacht van Bush afleiden en hun president zo buiten de vuurlinie laten. Electoraal ook verstandig, om gezamenlijk op te trekken tegen de concurrent. Terwijl de Obama en Clinton elkaar met enige regelmaat in de haren vliegen schurken de Republikeinen gezellig tegen elkaar aan en vormen zo een politiek blok tegen de vijand. Strategisch verstandiger dan partijgenoten te bekritiseren. Want hoe verschillend Obama en Clinton toch zijn, het blijven partijgenoten. En die horen onderling in goede harmonie met elkaar te concurreren. Bij de Republikeinen ging het zelfs zo ver dat McCain zich de matige populariteit van Giuliani nauwelijks kon voorstellen. “I happen to know he’s an American hero,” zei McCain over Giuliani.

De actualiteit bepaalt in grote mate de agenda van de campagnes. En met nog drie dagen te gaan voor er in Florida wordt gekozen ben ik benieuwd wat de actualiteit voor ons in petto heeft. Nog interessanter is hoe de kandidaten deze actualiteit weten om te buigen in een noodzaak op hen te stemmen. Want wie z’n schuld of verdienste het ook is, alleen zij kunnen u behoeden voor ellende en laten delen in geluk. Stem dus op mij, zo luidt het advies.