Republikeinen moeten Giuliani redden
Met een schamele drie procent van de stemmen in Michigan is de rol van de oud-burgemeester zo goed als uitgespeeld. Het lijkt een kwestie van tijd tot Giuliani zich terugtrekt uit de race. Mocht dat gebeuren verspelen de Republikeinen een belangrijke troef in de strijd om het Witte Huis.
Rudolph Giuliani was burgervader van de metropool New York. Daar heeft hij zich laten gelden als een daadkrachtig ambtsdrager die niet terugdeinsde voor de problemen in zijn stad. Criminaliteit werd hardhandig aangepakt en zero tolerance werd ingevoerd. De criminaliteitscijfers waren nog nooit zo laag. The Bronx, Harlem werden gezuiverd van onruststokers en kanslozen werd een nieuwe kans geboden. Harlem ging er zelfs zoveel op vooruit dat Bill Clinton zich er vestigde.
Na 11 september, de dag waarop New York zich ontdeed van haar cocon, had de stad behoefte aan een dynamische en energieke burgemeester. Gelukkig voor de New Yorkers hadden zij de beschikking over één van de meest succesvolle stadsoversten ooit; Rudolph Giuliani. Zijn Italiaanse temperament bleek het enige juiste ingrediënt voor de wederopbouw van zijn stad. President Bush, minister Rumsfeld en anderen vertoefden graag in de nabijheid van Giuliani om de burger te laten zien de stad te zullen herinrichten en de daders van de terroristische aanslag keihard aan te pakken. Zijn populariteit groeide tot ongekende hoogte.
Zijn reputatie en ervaring leken genoeg voor een nominatie als presidentskandidaat. De laatste stap, die naar Washington, was een formaliteit. Giuliani zou een uitstekende opvolger worden van zittend partijgenoot George Walker Bush. Niets blijkt minder waar. Amerikanen pruimen de Republikein niet. Zijn liberale opvattingen, slechte campagnes en matige uitstraling hebben Giuliani de spreekwoordelijke das omgedaan. Hij heeft meerdere malen Bush geprezen om zijn kwaliteiten. ‘Bush's legacy will be that of a great President’, aldus Giuliani.
Ook al wordt de impopulariteit van Bush vaak overdreven, veel Amerikanen zijn toe aan ander beleid. 7 jaar na de aanslagen is het tijd voor rust, orde en regelmaat. Wanneer je de kiezer deze kunt beloven kunnen de verhuisdozen vast worden gepakt. Nu is de vraag of de Republikeinen een conservatieve leider willen, of meer behoefte hebben aan een progressieve liberaal. Voorlopig kun je concluderen dat er zeker geen behoefte is aan Giuliani als president van de Verenigde Staten. En daarmee graven de Republikeinen hun eigen graf. Want straks, wanneer het er echt om gaat, is het maar zeer de vraag of de andere kandidaten zijn opgewassen tegen het charisma van Obama of Clinton.
geplaatst door Mark Peters op
woensdag, januari 16, 2008
<< Startpagina