Acteur en oud-senator Fred Thompson hoopt de verkiezingscampagne te ontregelen. En president van de Verenigde Staten te worden.

Als Fred Thompson moest kiezen, dan zou hij zeker Ronald Reagan willen zijn, niet Wesley Clark. De Republikein Thompson (63) wordt met beide mannen vergeleken. In het Reagan-model verlaat hij Hollywood, verenigt de partij, wint de verkiezingen en beleeft mooie jaren in het Witte Huis. Het redden van de vrije wereld volgt vanzelf.

Mocht hij Clark achterna gaan, dan is Thompson kortstondig een mediasensatie. Hij zal de campagne overhoop gooien en aanbidders zullen een zegetocht voorspellen. Vervolgens zal hij, net als de Democratische oud-generaal in 2004, uitgeblust en vroegtijdig uit de wedloop verdwijnen.

Fred Thompson, oud-senator en een verdienstelijk film- en televisieacteur, zal vandaag eindelijk zijn kandidatuur aankondigen na maanden van speculatie en gecultiveerde hype. Nu gaat de lancering van Thompson verder met een toer door de staten die ertoe doen in de voorverkiezingen. Zijn leus: veiligheid, eenheid en voorspoed.

Thompson was de eeuwige ‘bijna-kandidaat’ aan het worden. Het lijkt er nu op dat hij zich een traag tempo kon veroorloven. Op basis van geruchten en een fluistercampagne belandde hij deze zomer in de top van de opiniepeilingen. Deze week zette die trend door, nadat vorige week werd aangekondigd dat Thompson zijn deelname zou aankondigen. Zonder iets te doen staat hij landelijk gezien op de tweede plaats in de Republikeinse campagne. Achter Rudolph Giuliani, maar vóór Mitt Romney, die in de belangrijkste staten aan kop gaat.

Hollywood
Fred Thompson werd in 1942 geboren als de zoon van een handelaar in tweedehands auto’s. Hij groeide op in Tennessee, studeerde rechten en werkte als aanklager in Washington. Korte tijd later begon zijn carrière in Hollywood, maar steeds bleef hij als adviseur en ideoloog verbonden aan het politieke theater in de hoofdstad. In 1994 maakte hij de overstap naar de Senaat. In de campagne om de vrij gekomen zetel van Al Gore ontwikkelde hij een imago dat het tijdschrift Time treffend heeft omschreven als een ‘ongehaaste zelfverzekerdheid’.

Thompson heeft veel meegemaakt. Hij trouwde vroeg nadat hij een meisje zwanger had gemaakt. In 2002 verloor hij zijn 22-jarige dochter. Thompson is inmiddels hertrouwd met Jeri Thompson, een twintig jaar jongere politieke adviseur, en heeft twee jonge kinderen. In 2005 bleek hij lymfekanker te hebben.

Desondanks weet hij ontspannen aanvaarding van wat er op zijn pad komt uit te stralen. ‘Een voordeel van het ontbreken van een levenslange ambitie’, zei Thompson, ‘is dat het niet het einde van de wereld is als je berekeningen niet blijken te kloppen.’

In de tv-serie Law & Order en in tal van films speelt Thompson een door de wol geverfde aanklager, politicus of CIA-man. Een vaderfiguur bij wie je je veilig voelt. Time wees op de parallel met de filmacteur Gary Grant. ‘Ik deed alsof ik iemand was die ik wilde zijn’, zei Grant ooit. ‘En uiteindelijk werd ik die persoon.’ Die observatie is Thompson op het lijf geschreven. Hij heeft de rol van president al vaak gespeeld, onder meer in Bury My Heart at Wounded Knee, een tv-film waarin hij president Grant speelt. De timing is briljant: de film wordt zaterdag in de VS uitgezonden.

Vacuüm
In conservatieve kring bestaat zorg over de afwezigheid van een vanzelfsprekende leider die de mantel van George W. Bush kan overnemen met brede steun van de partij. Giuliani is populair, maar mogelijk te gematigd. Romney lijkt conservatief genoeg, maar maakt weinig enthousiasme los.

Kan Thompson in het vacuüm stappen? Veel conservatieve activisten, gepeild door het dagblad USA Today, menen van wel. Als hij haast maakt en de beeldvorming weet te beïnvloeden, dan is het te doen, schreef de krant: spring in de debatten, zamel geld in en spreek tegen dat je lui bent. Dat was een verwijzing het blad Newsweek, dat Thompson ‘lazy like a fox’ noemde.

De basis heeft zich nog niet achter een kandidaat geschaard, zei de partijstrateeg Chris Wilson. Net als veel geestverwanten wacht hij nog op een ‘echte’ conservatief, en dat kan Thompson zijn. Aangezien afgelopen maandag wordt beschouwd als het begin van het campagneseizoen, is de timing van Thompson inderdaad perfect te noemen.