Mac is back

De ommekeer voor McCain tekende zich in januari pas echt af met de winst in New Hampshire en ontlokte een wervelstorm van enthousiasme onder zijn aanhangers. 'Mac is back, Mac is back' scandeerden ze op de verkiezingsavond. Er was echter meer nodig dan de totaal mislukte kandidatuur van McCains gematigde tegenstander Rudolph Giuliani om de eindzege binnen te halen.

Verdeeldheid onder conservatieve Republikeinen gaven de politieke veteraan uiteindelijk voldoende lucht om uit het diepe dal te klimmen. De kandidaten Mitt Romney en Mike Huckabee verdeelden de oerconservatieve stem netjes onder elkaar terwijl McCain in meer gematigde staten zijn opmars onverminderd doorzette.

Ondanks de vaak weinig opbeurende boodschap van de "straight talk express", lukte het McCain het vertrouwen en de steun van de Republikeinen op overtuigende wijze te veroveren.

Oorlog

Vooral op de vlakken van nationale veiligheid en oorlog wist hij mensen van zijn kwaliteiten te overtuigen. Zijn zwakte op economisch vlak maakte hem tot ideaal doelwit voor Democraten maar niet voor zijn Republikeinse tegenstander Huckabee.

De gewezen gouverneur van Arkansas kwam met een populistisch economisch programma die weinig Republikeinen kon bekoren. Andere kandidaten, en dan met name Mitt Romney, waren al afgevallen voordat de economie een issue kon worden.

Zelfverzekerheid

McCain groeide uit tot de onvermijdelijke kandidaat die ook steeds meer conservatieven achter zich wist te krijgen. Een valse noot liet McCain niet horen tijdens de lange campagne. Ook in zijn overwinningsspeech stonden bescheidenheid en beleefdheid, maar ook zelfverzekerheid centraal.

"We hebben genoeg gedelegeerden gewonnen om met vertrouwen, bescheidenheid en met een groot verantwoordelijkheidsgevoel te stellen dat ik de genomineerde van de Republikeinse partij ben voor het presidentschap van de Verenigde Staten."